เพื่อนท่านหนึ่งของโจโจ้ไปเที่ยวต่างประเทศทั้งครอบครัว หลังไปถึงได้วันเดียว ลูกชายคนเล็กเกิดอาการปวดหัวหนักมากจนทึ้งผมตัวเองสลับกับอาเจียน โดยแม่ต้องอยู่ดูแล ส่วนพ่อก็พาลูกคนอื่นไปเที่ยวตามโปรแกรม ระหว่างนั้นพาไปโรงพยาบาลที่นั่น พบแพทย์แล้วก็ไม่มีความเห็นชัดเจนอะไร ให้ยาแก้ปวดมากินเฉย ๆ
ด้วยความที่เพื่อนท่านนี้ได้นิมิตจากอาจารย์ไพศาลมาว่าเป็นผู้อุปัฏฐานสมเด็จพระพุฒาจารย์โต พรหมรังสีตลอด 5 ปีสุดท้ายของท่าน จึงแนะนำให้คุณพ่อสวดอิติปิโส 3 จบ อธิษฐานจิตถึงหลวงปู่โต แล้วลูบไปตามตัวของน้องช้า ๆ จากหัวจรดเท้า 3 รอบ ผลคือจากที่น้องกำลังร้องไห้ ก็หยุดและดีขึ้นปุบปับ เริ่มเล่นเกมได้ตามปกติจนน่าแปลกใจ
อย่างไรก็ตาม อาการของน้องเป็น ๆ หาย ๆ อีกหลายครั้งกว่าถึงกำหนดกลับไทย ระหว่างนั้นจึงได้ประสานเพื่อนที่เป็นหมอเด็กให้ได้คุยกันหลายครั้ง พร้อมทั้งประวัติการตรวจร่างกายที่ได้จากรพ.ในต่างประเทศ แต่ก็ไม่มีข้อสรุปอะไร
เมื่อกลับมาถึง น้องหยุดอาเจียน แต่ยังปวดหัวมาก เวลาปวดหัวเปลี่ยนมาเป็นตี 4 ตรง แต่ไม่อาเจียนแล้ว จึงให้น้องไปเข้าเครื่อง PET/CT ที่รพ. แต่แพทย์ไม่พบความผิดปกติใด ๆ ทั้งสิ้น เส้นเลือดในสมองทุกเส้นปกติดีหมด
จึงเดินทางไปพบอาจารย์ไพศาลต่อคิวพบอาจารย์ตามขั้นตอน และได้นิมิตมาว่า น้องเคยทำร้ายร่างกายคนไว้ 6 คน โดยวิธีแก้ไขคือ
ครอบครัวได้จัดเตรียมพานพุ่มสำหรับการขอขมา อธิบายให้น้องเข้าใจ โดยน้องซักถามการได้มาของนิมิตอย่างละเอียด และเต็มใจยกพานทั้งหมดขึ้นอธิษฐานจิต "ขอโทษ" หลวงปู่ทั้งสาม กล่าวคำขอโทษแต่ละท่านในรูปแบบของน้องเองอย่างที่ทั้งพ่อและแม่ก็แปลกใจ ว่าน้องไม่เคยว่าง่ายอย่างนี้มาก่อน เหมือนเต็มใจทำอย่างมาก
หลังขอขมาหลวงพ่อโอภาสีและหลวงพ่อกลั่นเสร็จในวันศุกร์ที่ 3 พ.ย.66 เนื่องจากอาการจะมาตอนตี 4 ตรง ในคืนวันนั้นเวลาตี 4 น้องตื่นมาร้องว่า "มันมาแล้ว มันมาแล้ว" ด้วยท่าทางแบบ prepare for impact แต่แล้วก็บอกอย่างดีใจว่า มันไม่ปวดเหมือนเดิมแล้ว มันเบาลงมาก
วันอาทิตย์ที่ 5 พ่อ-แม่เดินทางไปขอขมาหลวงพ่อเกษม เขมโก ที่สุสานไตรลักษณ์ จังหวัดลำปาง แล้วจึงเดินทางไปร่วมงานกฐินวัดสันป่ายางหลวง ได้เล่าถวายครูบาอินทร พอบอกชื่อหลวงพ่อโอภาสี ท่านส่งเสียง โอยยยย จากนั้นเมื่อบอกชื่อหลวงพ่อเกษม ท่านส่งเสียงยาว โอ๋ยยยยยยยย นั่นอาจารย์ของครูบา หนักจริง ๆ จากนั้นเมื่อบอกชื่อหลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ ท่านจึงบอกว่า ครูบาอาจารย์ท่านเหล่านี้ คือผู้ที่มาร่วมงานอธิษฐานจิตในการสร้างพระทุกครั้งที่ครูบาอินทรท่านสร้างพระ
คืนวันอาทิตย์ เมื่อถึงตีสี่ น้องไม่ปวดหัวแล้ว แต่อาการเลื่อนลงไปเจ็บที่ท้องแทน โดยเมื่อพ่อแม่จะเอายาแก้ปวดท้องให้กิน น้องย้ำว่า "ไม่ได้ปวดท้อง เจ็บท้อง" หมายถึงเจ็บแบบถูกเตะ เพราะน้องเคยดักแอบตี ต่อย เตะศีรษะและท้องเจ้ากรรมนายเวรเอาไว้
หลังจากขอขมาพระสองรูปในกทม.และกรวดน้ำไปแล้ว ซึ่งท่านก็เมตตาอโหสิกรรมให้อย่างเต็มใจยิ่ง น้องไม่มีอาการใด ๆ อีกแล้ว เล่นฟุตบอลได้อย่างปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
จึงขอนำอานิสงส์จากการขอนิมิตจากอาจารย์ไพศาล แสนไชย การสำนึกผิดและการขอขมา มาแสดงไว้ ณ ที่นี้ เพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้ที่อยู่ในปัญหาที่หาทางออกไม่พบ ว่านี่อาจจะเป็นทางออกของท่านครับ