10 ข้อคิดที่ได้ จากหนังสือ 'ชีวิตน่ะ... ไม่ต้องพยายามไปซะทุกเรื่องหรอกนะ'
(วิธีพักและรักใจตัวเองในวันที่รู้สึกว่าไปต่อไม่ไหวแล้ว)
1. การมีชีวิตอยู่มีคุณค่าในตัวมันเอง ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการได้รับการยอมรับจากคนอื่น เราสามารถมีชีวิตในแบบของเราเองได้โดยที่ไม่จำเป็นต้องเป็นในสิ่งที่ "คนอื่นเห็นว่าดี" ทุกคนมีสิทธิ์เกลียดคุณ ต่อให้ไม่มีใครยอมรับเรา แค่เรายอมรับตัวเองได้ก็เพียงพอแล้ว
2. การคิดลบเป็นเรื่องปกติ หลายครั้งมนุษย์รอดพ้นจากอันตรายด้วยการมองในแง่ร้ายไว้ก่อน อย่ารู้สึกแย่กับตัวเองที่คิดลบ เพราะมีแต่จะทำให้ตัวเองเป็นทุกข์เพิ่มขึ้น
3. ค่านิยมหลายๆอย่างในสังคมเป็นสิ่งที่คนทั่วไปทึกทักขึ้นมาเอง เราไม่จำเป็นต้องยึดติดกับค่านิยมที่สังคมหรือพ่อแม่บอกให้เราทำตาม
4. เราไม่จำเป็นต้องทุ่มเทพลังงานในแต่ละวันจนหมด เหลือพลังงานไว้บ้างในแต่ละวันเพื่อให้สามารถยืนระยะได้ในระยะยาว การฝืนตัวเองจนเกินกำลังจะทำให้เราเหน็ดเหนื่อย แห้งเหี่ยว ทรมานกับการมีชีวิตมากขึ้นเรื่อยๆ
5. การพักผ่อนเป็นเรื่องธรรมชาติและเป็นสิ่งจำเป็น ไม่ต้องรู้สึกผิดเวลาที่ลางาน ถ้ามีการทำงานก็ต้องมีการหยุดพัก คุณไม่ใช่หมากในเกมการแข่งขันของบริษัท ชีวิตเป็นของคุณ
6. จงยอมรับในความแตกต่างของตัวเองกับผู้อื่น เลิกพยายามที่จะควบคุมทุกอย่างให้ได้ดั่งใจ
7. การรับข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตมากเกินไปทำให้สมองเหนื่อยล้าและจิตใจอ่อนเพลีย เราควรหยุดยัดเยียดข้อมูลให้สมองเพื่อให้สมองได้หยุดพักบ้าง
8. ไม่ว่าจะเป็น "การมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง" และ "การเสียสละเพื่อผู้อื่น" ต่างถูกต้องทั้งคู่ เราไม่จำเป็นต้องเลือกทำอย่างใดอย่างหนึ่ง
9. ฝึกสร้างความมั่นใจให้ตัวเองด้วยก้าวเล็กๆ ถ้ามัวแต่รอให้มั่นใจ 100% ก่อนจึงค่อยลงมือทำ เราคงไม่ได้ลงมือทำอะไรอยู่นั่นเอง ลองเริ่มลองทำดูก่อนไม่ว่ามันจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม
10. เมื่อคุณรู้สึกเป็นทุกข์ การคิดว่าความทุกข์ทรมานในตอนนี้จะคงอยู่ตลอดไปเป็นสิ่งที่คุณทึกทักขึ้นเอง หากไม่มีแรงใจจะทำอะไรก็แค่มีชีวิตอยู่ต่อไปก่อนเฉยๆก็ได้ วันนึงมันก็จะผ่านไปเหมือนฤดูกาล